All posts by vasantiful

બાળક એક ગીત ૨.૧૧

દિકરા જૈત્ર,

બહુ દિવસ થયા નહિ આપણે આવી રીતે વાતો કરી નથી. પણ હમણાં મારી પાસે ખાસ કંઈ કામ નથી એટલે થયું લાવ નિરાંતે વાત કરું.

હવે તું જ્યાં ત્યાં લગાવેલા બોર્ડ પર સ્પેલિંગ વાંચવાનો પ્રયત્ન કરે છે. અને જે આલ્ફાબેટ ખબર ન પડે તે મને પૂછે છે. જ્યારે તને આલ્ફાબેટ નહોતા આવડતાં ત્યારે વાંચી શકતો નહોતો અને મને અહેસાસ થતો કે એક અભણ માણસને કેટલી તકલીફો પડતી હશે. એને વાંચતાં લખતાં નહિ આવડતું હોય તો કેવી શરમજનક પરિસ્થિતિમાં મુકાવુ પડતું હશે.

તેં મારા મોબાઈલમાં ‘ટોકિંગ એન્જેલા’ નામની એક ગેમ રાખી છે. જે આપણે બોલીએ તે રીપીટ કરે. અને જ્યારે તું મારી કહેલી વાતો રીપીટ કરુ છું ત્યારે હું તને મારી ‘ટોકિંગ એન્જેલા’ કહુ છું. હું ‘I love you jaitu’ કહું ને મને તું ‘I love you mummy’ કહે ત્યારે મને મારા પ્રેમનો પડઘો પડતો લાગે. તારી નાની નાની વાતો અને રમતોમાં જોડાવાનું બહુ ગમે છે. તને મેં હમણાં ‘લંગડી’ રમતાં શીખવાડી એટલે તું થોડી થોડી વારે મમ્મા ચલને લંગડી રમીએ એમ કહીને લંગડી કરીને દોડવા લાગે છે.

તું જાતે જાતે જ બધા પ્લાન બનાવે છે, “પહેલાં જમી લઈએ…. Right? પછી હોમવર્ક કરીએ પછી રમીએ….Ok?” અને મને તારા પ્લાનને ખૂશી ખૂશી અનુસરવાનું. તારે મને તારી સાથે રમાડવું હોય એટલે તું મને ‘લેપટોપ’ બંધ કરાવી દે. વરસાદી વાતાવરણ જોઈ તું મને કહે “ચલ ને મમ્મા બાલ્કનીમાં બેસીને મસ્ત એટ્મોસ્પિયર જોઈએ.” આપણે સાથે બેસીને ચાની લહેજત પણ માણી છે. આ દિવસો મારા માટે જીવનભરનું સંભારણું છે.

તારે નીચે રમવા જવું હોય ત્યારે મારા મોબાઈલમાં ‘વેધર રિપોર્ટ’ જોઈ લે છે ને પછી મને કહે છે “મમ્મા હમણાં વરસાદ નહિ પડે ચલ નીચે રમવા જઈએ.”

જો આજે બહુ વરસાદ પડશે તો આપણે નીચે કાગળની હોડી ચલાવવાં જઈશું..પાક્કુ…ઓકે?

લિ.
તને બહુ વ્હાલ કરતી તારી મમ્મી.

વેકેશન

એકસામટી ગોરસઆમલી ખાવાની ને પછી ડચુરો બાઝે એટલે પાણી પીવાનુ એવું નાના હતા ત્યારે બહુ કરતા. આજે વર્ષો પછી ગોરસઆમલી ખાધી ને જાણે સ્મરણોનો ડચુરો બાઝ્યો, આંખમાંથી પાણી ચૂવા લાગ્યુ.

વેકેશન એટલે મોજમસ્તીનો છુટ્ટો દોર. મોડા ઉઠવાનુ, મસ્તી કરવાની. બપોરે પરાણે પરાણે સુવાનુ કે પછી અમદાવાદની બાજી, નવો વેપાર, ચાયનીઝ ચેકર, કેરમ રમવાના ને સાંજે બાગમાં જવાનુ. રાત્રે બરફનો ગોળો કે આઇસક્રિમ ખાવાનો. બરફના ગોળા પર બે-ત્રણ વાર શરબત લઇને ચૂસવાનો, કેટલી મઝ્ઝા. હવે બરફનો ગોળો ચૂસીએ છીએ તો ઉપરનો રંગ ચૂસાઇ જાય છે ને સામે આવી જાય છે સમયનુ ધોળુ ધબ્બ સત્ય. હવે એ બાળપણ નથી, એ મઝા નથી.

આથેલા ચિરિયા ફ્રોકના ખિસ્સામાં સંતાડીને ખાવાની મઝા અથાણાં કરતાં અનેક ઘણી વધારે છે એ તો જેણે ખાધા હોય તેને ખબર હોય!

સાંજે કેટલી બધી રમતો રમવાની….માલદડી, ઊભી ખો, પકડદાવ, આઇસ-પાઇસ, થપ્પો, પત્તા. રમતો તો અત્યારે’ય રમીએ છીએ..બસ થોડી જુદી રીતે, જુદા લોકો સાથે.

નાના હતા ત્યારે વેકેશનમાં મામાને ઘરે જતા ને હવે મમ્મીના ઘરે.