Skip to content

Category: અપ્રકાશિત કાવ્યો

ગંગાઘાટ

ઘંટડીના રણકાર આરતીનું અજવાળું મંત્રોના ઉચ્ચાર ને એમાં ભળી જતો ભીડનો કોલાહલ બધું જ શમી ગયા પછી પવન સ્થિર સમય સ્થિર મન સ્થિર બસ ધીમે ધીમે ડોલતો જાય શ્રધ્ધાથી તરતો મુકેલો એક દીવો!

સાબિતિ

હંમેશાં આપણે ટાપશી પૂરાવાની આપણા હોવાની. દરેક જગ્યાએ વચ્ચે પડીને પણ બતાવતાં રહેવાનું ‘હું હયાત છું.’ આપણી ખબર લેતાં રહેવાની બધાએ તો જ આપણું હોવાપણું ખરું. આપણે જીવીએ છીએ જીવતાં છીએ કે જીવંત છીએ એટલું પુરતું નથી??