Skip to content

‘રીવોલ્વીંગ’ – ‘વ્હીલચેર’

હું પગભર છું
ને કાચની ઓફિસમાં
‘રીવોલ્વીંગ’ ચેર પર બેસી
કામ કરુ છું
જરુર પડ્યે
એ જ ‘રીવોલ્વીંગ’ ચેરને
ઢસડી-ઢસડી ને બીજી ડેસ્ક પર જઉ છું
ત્યારે
અચાનક
‘વ્હીલચેર’માં બેઠેલા માણસની અસહાયતા
મારા પગને જકડી લે છે
ને હું
ઉભા થવાનુ ભૂલી જઉ છું.

Published inઅછાંદસ કાવ્યોઅપ્રકાશિત કાવ્યો

10 Comments

  1. http://himanshupatel555.wordpress.com http://himanshupatel555.wordpress.com

    ભર્ત્રુહરિએ કહેલો શ્બ્દ સ્ફોટ એ જ આ કવિતામાં. પ્ંગુતા કેવળ
    અનુભુતિમાં જ નથી દ્રશ્યંમાં પણ છે,લાગણીનિ દ્ર્ઢતા ‘મારા પગને જકડી લે છે’માં જડ થાય છે.

  2. Kajal Kajal

    Oh! wow!
    Too deep….

  3. Pathik Shah Pathik Shah

    hey this is very true one..we are just like a tht person who sitting in wheel chair

  4. Tejal Tejal

    ખુબ જ સરસ હીરલ…

  5. Awesome Bitter Truth…

  6. manoj thaker manoj thaker

    Very nice poem. but you should walk not to seat in revolving chair otherwise you will not able to write new poems when you seat long in chair

  7. nayan panchal nayan panchal

    આવી જ આદત મને પણ છે. હું તો ઘણીવાર વિચારુ છું કે ભગવાને નવજાત શિશુને હવેથી પગમાં પૈંડા ફીટ કરીને મોકલવા જોઈએ.

    અતિસુંદર રચના.
    નયન

  8. રોજબરોજના સ્વભાવગત વ્યવહારમાં અનોખા સંવેદનનું પ્રસ્ફુટીકરણ … સુંદર રચના.

  9. JAYPRAKASH VYAS JAYPRAKASH VYAS

    સાચે જ !

    અકાળે અસમર્થ-શી મજબુરી,

    સગવડતા ભરી સાહ્યબીને જ આભારી હોય છે …….!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

© 2009-2020 - Vasantiful - All rights reserved
error: Content is protected !!