Skip to content

એક મોચી

એક મોચી
રસ્તાની ધાર પર
ઉગેલા વૃક્ષ નીચે બેસે
સદા’ય હસતો.

જોડા સીવતા સીવતા
એક સાંધે ત્યાં તેર તૂટે
એવા મહિનાને થીંગડા મારતો.
તડકામાં
થોડું પાણી પીતો
એની ખુદ્દરીથી
તડકો’ય બીતો.

ક્યારેક અંગુઠો
ને ક્યારેક તળિયું સીવતો
પણ,
માણસના ખિસ્સાને
કદી’યે ન ફાડતો
સદા’ય હસતો.

સાંજનું વાળુ
એ ઘરે જ કરતો
એનું આંગણ કિલ્લોલ કરતું.

Published inઅછાંદસ કાવ્યોઅપ્રકાશિત કાવ્યો

Be First to Comment

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *